Camia olarak kuruluşumuzdan beri en zor dönemlerden birini yaşıyoruz.
Daha öncede Kurtuluş Savaşı sırasında ve ondan sonrada bu kulübü kapatmak isteyenler olmuş. İşte tekrar o günleri yaşar gibiyiz. Bize resmen birtek bu kulübü kapatında rahatlayalım demedikleri kaldı.
Aykut Hocamız aylar önce ‘hergün ölüyoruz’ demişti. Bu konuşma sezon başıydı diye hatırlıyorum. Günler - aylar geçti ve biz hala hergün ölmeye devam ediyoruz. Artık taraftarın sabrı - takatı kalmadı diyebiliriz. Kendimden ve yakın çevremden gördüğüm bu. Yavaş yavaş insanlar bu olayları konuşmaktan bıkma noktasına bilinçli olarak getirildi. En kötüsü de, taraftar artık ne olacaksa olsun çizgisinde. Düşelimde kurtulalım diyen kişi sayısı çoğaldı. Yaratmak istediklerini aylar sonra başardılar yani. Taraftarın direncini kısmende olsa kırmayı başardılar.
Ortalıkta neler döndüğünüde taraftar olarak anlayamıyoruz. Yönetim susuyor. Taraftarı süreç hakkında bilgilendirmek - yönlendirmek maalesef yok. Başkanımız kısa zamanda iddialara tek tek cevap vereceğini belirtmişti. Avukatlarıda mahkeme süreci başlamadan cevaplarımızı vermeye başlayacağız şeklinde açıklama yapmışlardı. Şu an onu bekliyoruz ki, taraftar olarak iddiaların çürümeye başladığını görelim ve aylar sonra kısmende olsa rahatlayalım.
Bütün bu süreçte camia olarak sahayada konsantre olmak zor oluyor. Ancak futbolcularımızın bir bahanesi olduğunu düşünmüyorum. Onlar profesyoneller ve bu yaşanan süreçte ellerinden gelenin iki katını yapmaya mecburlar. Ama maalesef sahada bu gayreti göremiyoruz. Buda taraftar olarak bizleri daha da üzüyor. Umarım Pazartesinden itibaren bu gayreti sahada görebiliriz.