Aslında her şey güzel başlamıştı. Cuma günü onlar için derbi, bizim için 2 de 1 kazandığımız cincon macı vardı. Klasik olan ve hepimizin artık sonunu tahmin ettiğimiz gibi bitti.
Cumartesi ve Pazar günüde Fenerbahçe Acıbadem'in CEV Bayanlar Voleybol Şampiyonlar Ligi Dörtlü Finallerin seri maçları vardı. Geçensene ucundan kaçırdığımız bu kupayı artık bu sene alma isteğimiz vardı. Cumartesi gününün biletlerin % 80'inin tükendiğini, Pazar günü oynanacak olan final maçı biletlerin de tamamının tükendiğini duydum. Şaşırmadım ama 50+50 tl den 2 günlük 100 TL veremeyecek binlerce çoşkulu taraftar vardı. Takımına maç kazandıran gerçek taraftar dışarıda kalmış onun yerine eşi çoçukları ile maça gelen ve 2 günlük bilete 200+200=400 TL'yi verip bütcesini sarsmayacak kişilerde ama her şeye ramen bir final maçı çoşkulu geçerdi.
Cumartesi günü salonun yolunu tuttum salonun önünde baya bir kalabalık bayram yeri içeri girdiğimde de salonun atmosferi iyi gibi görünüyordu ama eksik bir şeyler vardı, çok zaman geçmeden eksik hemen fark edildi bağıran çoşkulu taraftara yer ayrılmamıştı maç başladı biraz file arkası birazı maratonda bazılarıda üstte sağda solda dağılmış vaziyetteydi file arkasından GFB maratondan FBD TAKIMI ATEŞLEMEK İÇİN TRİBÜN YAPMAYA ÇALIŞTI ama olmadı,
birde buna basket maçının ziniyetindeki ses düzeni konulmuş ve beste girmek isteyen taraftarların sesi tamamen kesilmişti. Toparlanıp beste gireriz düşüncemizide müzik bitirdi ilk sete hızlı giren takımımız seti almasıyla bu aksaklık pek belli olmadı. Ama 2. sete hızlı giren Vakıfbank G.S. olunca bu zaafiyet ortaya çıktı. Önlerde, tribünün sahaya en hakim olan yerlerinde, maça etki rakibe baskı kurulacak yerlerde eşler, çocuklar, orta yaş üzeri bey efendiler, amcalar, dedeler vardı. Üstten ayağa kalkın, bağırın, ıslıklayın, alkışlayın seslerimize susun, sesiz olun, maç izliyoruz, ayağa kalkamam belim ağırıyor serzenişleri ile karşılık aldık, file arkasında GFB'nin sesi bize gelmiyor, bizim sesimiz onlara gitmiyor tribün tamamen çöküyordu. Bunu Yöneticilerimiz de görmüş olmalı ki hemen yanımıza geldi; tribün olmazsa maç gider , bir şeyler yapın diyordu. Ama ön tarafın kolunu kaldırmak bile istememesi de vardı. Efsane kaptan Selçuk Yula'da aramızda bağırmaya destek olmaya çalışıyordu. O öne giti bağırın ayağa kalkın maç gidiyor derken, Büyük Alper'de demire çıktı ama bu arada macın 2. seti gitmiş oldu. Basketbol maçlarından alıştığımız düzen, mikrofondaki spiker fenerbahçe seyircisine seslenişi ile camiamızı küçük düşürüyordu. Kişişel çabalarımızla ön taraftaki yerimizi aldık. 3. sette azda olsa baskı kurmuş olduk. 3. seti almıştık ama sonra o güçte kaybolunca 4. setide Vakıfbank G.S. kazanmış oldu. Maç 2-2 lik skorla tie-break setine giriliyordu. GFB'nin olduğu yere seslendim işaret dili ile gelin buraya diye Yücel gördü ve bizim maraton diye adlandırdığımız tribüne geldiler. Ses ve baskı anında geri döndü takımımız taraftarın çoşması ile birlikte tie-break e hızlı da girdi 7-2 önde de gidiyorduk ama bir kaç sahsi hata ve zamansız top kayıpları ile tie-break setini kaybettik.Yine görüldüki taraftarın yeri MARATON tribünüdür.
Bizler o tribünde daha önceden olsaydık bu maç ne tie-break setine nede 2-2 lere gelirdi. Evet yazımım başında dediğim gibi oldurtmadılar nedenmi ?
Bağıran taraftara yer ayırmayan, o saçma ses düzenini getiren, 5 tl lik biletleri 50 tl yapan ve "Oturup maç izlemekle maç kazanılır" ziniyetini taşıyan seyirciler yüzünden olmadı.
Şimdi buyrun...
Çoşkulu taraftarın olmadığı, kafa şişiren ses düzeninizle ,50 tl ye sesizce oturup maç izleyebileceğiniz ama benim 3. lük maçına FENERBAHÇE'mizin adını yakıştırmayacağım maçınızı izleyebilirsiniz.
Ama ne olursa olsun takımına maç kazandıran gerçek taraftar her zaman takımının iyi gününde kötü gününde yanında olacaktır.
FENERBAHÇE ACIBADEM TAKIMIMIZA BİZLERE YAŞATTIĞI HER ŞEY İÇİN TEŞEKKÜRLER EDERİZ.
3. LÜĞÜNÜZ HAYIRLI OLSUN ARMANIN GURURU SARI MELEKLER.